ضوابط آژیر اعلام حریق

نصب دست کم یک آژیر یا زنگ اعلام حریق، در هر طبقه از بنا به گونه ای که صدای آن در سرتاسر طبقه به وضوح شنیده شود، الزامی است. نوع آژیر باید از سایر آژیرها که ممکن است در یعضی مکان ها پخش شوند، باید متمایز باشد. به هیچ وجه نباید از این نوهع آژیر در موارد دیگر استفاده شود. ارتفاع نصب آژیرها باید  متر باشد.

حداقل صدای تولید شده توسط آژیر در فضاهای معمولی باید دسی بل باشد. در مکان هائی که صدای معمول محیط از دسی بل بیشتر است، صدای آژیر  دسی بل بالاتر از صدای محیط در نظر گرفته شود. در فضاهائی که صدای محیطی بیشتر از 90 دسی بل باشد، علاوه بر آژیر، باید از فلاشرهای اعلام حریق استفاده شود.

در اتاق های خواب یا فضاهای اختصاص داده شده به خوابیدن، صدای تولید شده آژیر (که در محل قرارگیری بالش اندازه گیری می شود) باید 75 دسی بل باشد. صدای تولید شده توسط آژیرهای سیستم اعلام حریق در هیچ فضائی نباید بیشتر از 120 دسی بل باشد.

حداقل تراز صدای اعلام کننده های صوتی در فاصله 3 متری، در فضاهای عمومی باید 75 دسی بل و در فضاهای خصوصی 45 دسی بل است. حداکثر تراز صدا در نزدیکترین فاصله تا وسیله اعلام، در تمام فضاها 130 دسی بل است.

محل نصب آژیرهای اعلام حریق که بر روی دیوار نصب می شوند، باید حداقل 15 سانتی متر از سقف و 230 سانتی متر از کف تمام شده فاصله داشته باشد.

جهت اطلاعات بیشتر می توانید مبحث سوم مقررات ملی را بخوانید.